Określenie właściwej budowy tkaniny wymaga znajomości właściwości zawiesiny i wymagań filtracyjnych. Poniżej znajdują się niektóre czynniki, które bierzemy pod uwagę w procesie wyboru tkaniny filtracyjnej.
Typowe materiały na tkaniny filtracyjne
Polipropylen
Polipropylen jest standardem dla tkanin filtracyjnych i doskonale sprawdza się w większości zastosowań. Materiał ten wytrzymuje wyższe temperatury, nie ulega łatwo zaślepieniu (zatykaniu splotu) i posiada gładką powierzchnię, która ułatwia usuwanie zbryleń. Jednakże ważne jest, aby znać skład zawiesiny przed założeniem, że polipropylen jest wybranym materiałem. Na przykład, jeśli zawiesina jest wybielaczem, polipropylen nie będzie kompatybilny i należy zastosować poliestrowe tkaniny filtracyjne. Obramowania lateksowe można nakładać na nieuszczelnioną tkaninę, aby zapewnić lepsze uszczelnienie pod ciśnieniem.
Tkanina filtracyjna polipropylenowa
Nylon
To trwałe włókno jest często wybierane ze względu na jego długą żywotność w obliczu materiałów ściernych. Chociaż są droższe, mieszanki nylonowe oferują taką trwałość, że wyższy koszt można uzasadnić dłuższą żywotnością.
Nylonowa tkanina filtracyjna
Poliester
Często wybierany, gdy utrzymująca się temperatura pracy przekracza 180 stopni lub gdy obecne są środki utleniające.
Tkaniny filtracyjne produkowane są z włókien syntetycznych.
Monofilament: Pojedyncze, gładkie, ciągłe wytłaczanie. Najwyższe prędkości przepływu, dobra odporność na zatykanie, dobra odporność na ścieranie i osadzanie się kamienia. Włókna mają zazwyczaj średnicę od 4 mil do 10 mil (0,004 ″ do 0,01 ″). Najlepsze wydanie ciasta.
Monofilamentowa tkanina filtracyjna z włókna; Proces wyboru tkaniny filtracyjnej
Multifilament: Wiele ciągłych włókien skręconych razem, tworząc jedną przędzę. Doskonała retencja mniejszych cząstek. Dobre wydanie ciasta.
Wielowłóknowa tkanina filtracyjna z włókna; Proces wyboru tkaniny filtracyjnej
Zszywki (przędzione): Krótkie odcinki włókien (podobnych wyglądem do bawełny) przędzione w przędzę. Ma tendencję do “ owłosionego ” wyglądu. Najlepsze zatrzymywanie ciał stałych. Najbiedniejsze wydanie ciasta.
Włókno filtracyjne ze zszywkami; Proces wyboru tkaniny filtracyjnej
Tkanina filtracyjna o splocie
Satyna: Splot satynowy (lub splot satynowy) ma gładką powierzchnię spowodowaną przenoszeniem przędzy osnowy na powierzchni tkaniny przez wiele przędz wątku. Przecięcia między osnową i wątkiem są ograniczone do minimum. Bardzo elastyczny, łatwo dopasowuje się do większości zakrzywionych powierzchni. Splot satynowy jest popularny ze względu na doskonałe przyleganie do ciasta i odporność na oślepianie. Zatrzymywanie cząstek jest średnie.
Tkaniny filtracyjne - wzór splotu satynowego
Twill: Twill Weave dodaje ukośne żebro lub “ skośną ” linię do splotu, zwiększając wytrzymałość kosztem pewnej stabilności. Przekątne te powstają w wyniku przesunięcia punktu przecięcia przędzy o jedną nić wątku wyżej na kolejnych przędzach osnowy. Wydalanie ciasta jest średnie. Średnia odporność na oślepienie.
Tkaniny filtracyjne - wzór splotu skośnego
Płaski: Splot płócienny (lub splot szachownicy) to najbardziej podstawowy splot, w którym nić wątku przechodzi na przemian nad jedną nitką osnowy, a następnie pod jedną nitką osnowy. Średnia siła, uwalnianie ciasta i stabilność. Wysoka retencja cząstek i niska odporność na oślepienie.
DODATKOWE WZORY SPLOTU
Splot Leno: Splot leno obejmuje dwie lub więcej nitek osnowy krzyżujących się ze sobą i przeplatających się z jedną lub większą liczbą nitek wypełniających. Jest to znane jako splot blokujący “, ponieważ stosuje się go głównie w celu zapobiegania przesuwaniu się włókien w tkaninach o otwartym splocie. Ten typ splotu występuje zwykle tylko w tkaninach podkładowych.
Splot koszykowy: Splot koszykowy jest odmianą splotu płóciennego. Dwie lub więcej przędz osnowy krzyżują się na przemian z dwiema lub większą liczbą przędz wypełniających. Mocniejszy niż zwykły splot, kosztem stabilności. Zwykle używany do tkanin podkładowych lub do podstawowych zastosowań wymagających dodatkowej wytrzymałości.
WYKOŃCZENIE TKANINY
Wykończenie tkaniny poprawia uwalnianie ciasta, jakość filtracji i stabilność.
Przypalanie: Usuwanie włókien z powierzchni materiałów ciętych i filcowych w celu ułatwienia uwalniania zbrylonego materiału.
Kalandrowanie: Przy użyciu podgrzewanych rolek prasujących tkanina jest “ topiona ” w celu dostosowania przepuszczalności i zapewnienia gładszej powierzchni umożliwiającej uwolnienie ciasta.
Utrwalanie termiczne: W procesie na mokro lub na sucho w celu stworzenia stabilnej wymiarowo tkaniny, która nie będzie się kurczyć, rozciągać itp.